می خوارگی

میخوارگی. [ م َ / م ِ خوا / خا رَ / رِ ] ( حامص مرکب ) عمل و عادت میخواره. شراب خوارگی و باده پرستی. ( ناظم الاطباء ). پرداختن به شرب خمر:
چشمهای نیمخوابت سال و ماه
همچو من مستند بی میخوارگی.سعدی.

می خواری، باده خواری، باده نوشی.

باده نوشی.

💡 بیاموزمت شرط می خوارگی بر آن جمله خوکن به یک بارگی

💡 شیخش هوس دارد که او، کمتر کند می خوارگی شیخا تو کمتر کن هوس کو این هوس کمتر کند!

💡 از زاهدی و زهد ریائی دلم گرفت می خوارگی و مجلس رندانم آرزوست

💡 دانی که آدمی چه کند وقت نو بهار؟ می خوارگی و عاشقی و خرّمی کند

💡 جام وحدت به روی ساقی نوش ذوق می خوارگی ما دریاب