«منواکسید» (Monoxide) واژهای شیمیایی است که به ترکیبی گفته میشود که از یک عنصر شیمیایی و یک اتم اکسیژن تشکیل شده باشد. در این ترکیب، عدد «مونو» به معنای یک است و نشان میدهد که تنها یک اتم اکسیژن در مولکول حضور دارد. مثال رایج آن «کربن مونوکسید» (CO) است که از یک اتم کربن و یک اتم اکسیژن تشکیل شده و گازی سمی و بیرنگ است. منواکسیدها میتوانند خواص متفاوتی داشته باشند؛ برخی سمی و خطرناک هستند و برخی در کاربردهای صنعتی و شیمیایی مفیدند. این ترکیبات معمولاً در واکنشهای شیمیایی اکسیداسیون و کاهش شرکت میکنند و نقش مهمی در فرآیندهای صنعتی دارند. شناخت و کنترل منواکسیدها به ویژه در محیطهای صنعتی و خانگی اهمیت دارد، زیرا برخی از آنها مانند CO میتوانند باعث مسمومیت شوند. در شیمی، فرمول عمومی منواکسید به شکل XO نوشته میشود که X عنصر مورد نظر و O اکسیژن است.
منواکسید
فرهنگ عمید
اکسیدی که یک اتم اکسیژن داشته باشد.
* منواکسید کربن: [قدیمی] گازی بی رنگ، بی بو، و بی طعم که از احتراق ناقص کربن تولید می شود. استنشاق آن باعث خفگی انسان می گردد.
جمله سازی با منواکسید
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گوانین در حضور اسید قوی به گلایسین، آمونیاک، کربن دیاکسید و کربن منواکسید تجزیه میشود. به علت وجود پیوند هیدوروژنی بین مولکولها، این ماده دمای ذوب بالا (۳۵۰ درجه سانتیگراد) دارد. گوانین حلالیت اندکی در آب دارد اما در اسید رقیق یا باز رقیق حلالیت بهطور محسوسی افزایش مییابد.
