مملکت دار
مترادفها
پادشاه، فرمانروا، حاکم
لغت نامه دهخدا
مملکت دار. [ م َ ل َ / ل ِ ک َ ] ( نف مرکب ) دارنده مملکت. اداره کننده و مدبر مملکت:
هیچ شه را چنین وزیر نبود
مملکت دار و کار ملک تراز.فرخی.
فرهنگ عمید
۱. کشوردار.
۲. پادشاهی که کشور خود را خوب اداره کند.
فرهنگ فارسی
( صفت ) پادشاهی که در اداره امور مملکت کوشاست
جمله سازی با مملکت دار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 هیچ شه را چنین وزیر نبود مملکت دار و کار ملک طراز
💡 شد چو «ناصر الملک» مملکت دار خانه ماند و اغیار، لیس فی الدار
💡 شایع هست که در گوشه ای از ساعت شمس العماره دو جغد لانه کرده بودند که کمتر دیده میشدند و هر زمان رویت میشدند شاه مملکت دار فانی را وداع میگفت
💡 در داستانهای حماسی و قدیمی، پادشاهان و مملکت داران با اقتدار و شکوه بسیار، بر قلمروهای وسیع خود حکومت میکردند و عدالت را برقرار میساختند.
💡 آن مملکت دار بزرگ با سیاستهای هوشمندانه و مدیریت صحیح منابع، توانست در دوران سختی و جنگ، آرامش و رفاه را به مردم خود بازگرداند.
💡 تاریخ نشان میدهد که هر مملکت دار قدرتمندی، در نهایت باید با مسئولیتپذیری و توجه به نیازهای توده مردم، جایگاه خود را در میان تاریخ تثبیت کند.