مشگ
لغت نامه دهخدا
مشگ. [ م ُ / م ِ ] ( اِ ) رجوع به مشک [ م ُ / م ِ ] شود.
مشگ. [ م َ ] ( اِ ) رجوع به مَشک شود.
فرهنگ عمید
= مُشک
= مَشک
فرهنگ فارسی
خیک، پوست گوسفندکه آنراقالبی کنده ودباغت کرده باشندودر آن آب یادوغ یاچیزدیگربکنند
مشک. توضیح برای ترکیبات آن هم
جمله سازی با مشگ
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 برده این قافله از قافله مشگ سبق یارب این عطرفشانی عمل محمل کیست
💡 زمانی بر زمین غلطید غمناک ز مشگین جعد مشگ افشاند بر خاک
💡 بسان غالیه دانی ز مشگ آذرگون نشان غالیه مانده میان غالیه دان
💡 از غالیه پیوسته بیک ماه دو زنجیر وز مشگ فرو هشته بخورشید دو چوگان
💡 چو نسبت ندارد به زلف تو مشگ چرا می پزد عود سودای خام
💡 هم پرده کافورش مشگ آمد و عنبر هم پرده لؤلؤش عقیق و شکر آمد
💡 عطار قدیمی برای خوشبو کردن پارچههای گرانقیمت خود، از ترکیب مشگ و گلاب استفاده میکرد تا ماندگاری بیشتری برای رایحه آنها فراهم آورد.
💡 در قدیم، استفاده از مشگ به عنوان یکی از گرانترین و باارزشترین مواد معطر در ساخت عطرها و ادکلنهای لوکس مورد توجه بود.
💡 بوی تند و نافذ مشگ در فضای اتاق پیچیده بود و باعث میشد که هر کسی که وارد میشود، بلافاصله متوجه آن رایحه خاص شود.