مردم دار
مترادفها
خوشبرخورد، اجتماعی، مهربان
متضادها
گوشهگیر، منزوی، تکرو، بیاجتماعی
لغت نامه دهخدا
مردم دار. [ م َ دُ ] ( نف مرکب ) خوش سلوک. خوش رفتار. که با مردم باحسن سلوک. خوشروئی و ملایمت رفتار کند. که دیگران رانیازارد و نرنجاند. که پاسدار خاطر مردمان باشد: مردم دار و خداوند دوست بودی. ( سیاست نامه ).
نرگس مست نوازش کن مردم دارش
خون عاشق به قدح گر بخورد نوشش باد.حافظ.
فرهنگ عمید
کسی که با مردم خوش رفتاری کند.
فرهنگ فارسی
( صفت ) کسی که با مردم بخوشی رفتار کند آنکه با دیگران مماشات و مدارا کند: و مردم دار و خداوند دوست بودی.
جمله سازی با مردم دار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ترا من دیدهام در جادویی دست تویی جادوی مردم دار پیوست
💡 چشم مردم دار و لب خندان و ابرو بی گره بهر محنت دیدگان مجموعه الطاف بود
💡 دیده مردم دار باشد چشم تو خاطر مردم نمی دارد نگاه
💡 با وجود مردم آزاری چو چشم آهویت مست مردم دار نبود ور بود نبود چنین
💡 او با داشتن شخصیتی بسیار مردمدار و مهربان، توانست در مدت کوتاهی اعتماد تمام همسایگان و ساکنان محله را برای فعالیتهای خیریه جلب کند.
💡 مدیر جدید شرکت با رفتاری بسیار مردمدار و اجتماعی، توانست فضای کاری مثبت و همکاری نزدیکی میان تمامی کارکنان بخش تولید و فروش ایجاد نماید.
💡 در یک جامعهی پیشرفته، داشتن سیاستمدارانی مردمدار که به نیازهای واقعی و مشکلات روزمرهی شهروندان اهمیت میدهند، بسیار حیاتی و برای توسعه ضروری است.