مایه داری
مترادفها
ثروت، دارایی، توانگری
لغت نامه دهخدا
مایه داری. [ی َ / ی ِ ] ( حامص مرکب ) سوداگری. تجارت:
تهی دست کو مایه داری کند
چو لنگی است کو راهواری کند.نظامی.
فرهنگ فارسی
۱- دارای مایه و بضاعت بودن. ۲- ضخامت ستبری. ۳- پررنگی.
جمله سازی با مایه داری
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 الفنج کن اکنون که مایه داری از منت نصیحت به رایگان است
💡 به کشور کجا مایه داری شنود نه مایه رها کرد با وی نه سود
💡 گر قطره ام به کام جگر تشنگان حزین امّا به مایه داری طوفان فروچکم
💡 ابر بهار در عرق شرم غوطه زد از مایه داری مژه ی اشکبار ما
💡 گر بسی مایه داری آخر کار حیرت و عجز را کنی انباز
💡 ز مایه داری اشکم خوش است خاطر دوست خدا کند، نکند دل مرا ز یار خجل
💡 در ساختارهای اجتماعی سنتی، مایه داری و داشتن توانایی مالی برای مدیریت خانواده و حفظ جایگاه اجتماعی خانواده از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.
💡 برخی معتقدند که مایه داری تنها به معنای داشتن ثروت نیست، بلکه به توانایی حفظ کرامت و مدیریت درست منابع نیز اطلاق میشود.
💡 او با برخورداری از ویژگیهای مایه داری، توانست در مدت کوتاهی جایگاه خود را در میان اعضای جامعه و خانوادههای پرنفوذ تثبیت کند.