لغت نامه دهخدا
لقن. [ ل َ ق ِ ] ( ع ص ) تیزفهم. زودیاب.زودیادگیرنده. ( منتهی الارب ). زودرسنده. دریابنده.
لقن. [ ل ِ ] ( ع اِ ) کرانه. || ستون. || ( ص ) غلام لقن؛ کودک تیزفهم. ( منتهی الارب ).
لقن. [ ل َ ق َ ] ( ع مص ) یاد گرفتن وفهمیدن سخن را. ( منتهی الارب ). اخذَ العلم و فهمه. ( تاج المصادر ). دریافتن. فهمیدن. ( منتخب اللغات ). فهم کردن. || تیزفهم گردیدن. ( منتهی الارب ).
لقن. [ ل َ ] ( ع اِمص ) تیزی دریافت و زودفهمی. لقنة. لقانة. لقانیة. ( منتهی الارب ).
لقن. [ ل َ ق َ ] ( معرب، اِ ) لگن. ( مهذب الاسماء ). طشت. ( دهار ). شمعدان.