لفیظ
لغت نامه دهخدا
لفیظ. [ ل َ ] ( ع ص ) انداخته. ( منتهی الارب ).
جمله سازی با لفیظ
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 لفیظ بود که فرزند خویش کرد لفیظ که داند این ز که ماند و که داند آن ز که زاد
