لظه
لغت نامه دهخدا
لظه. [ ل َظْه ْ ] ( ع مص ) طپانچه زدن. ( منتهی الارب ).
جمله سازی با لظه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 صاحبی کز معجز دست و دلش عاجز شوند هر نفس صد حاتم و هر لظه صد نوشیروان
💡 در آن لظه حساس و سرنوشتساز، همه حاضران در اتاق با هیجان و اضطراب بسیار زیاد به صفحه نمایش خیره شده بودند تا نتیجه نهایی مسابقه را ببینند.
💡 شاعر با استفاده از واژگان بسیار زیبا و توصیفی، آن لظه دلانگیز غروب خورشید را در کنار ساحل آرام دریا به شکلی بینظیر در شعر خود به تصویر کشید.
💡 حتی یک لظه غفلت در حین رانندگی در بزرگراه میتواند منجر به حوادث ناگوار و جبرانناپذیری شود که زندگی بسیاری از انسانها را برای همیشه تغییر دهد.