قواعد عربی
مترادفها
دستور زبان عربی
دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] قواعد عربی، صرف و نحو بهانضمام تمرینها و تستهای کنکور 1377-1376 و پاسخهای تشریحی، تألیف احمد رنجبر، کتابی است که بر مبنای مطالب کلی صرف و نحو عربی، بههمراه تستهای چهارجوابی و پاسخ آنها تنظیم گردیده است.
کتاب به زبان فارسی و در سال 1376ش، نوشته شده است. لزوم فراگیری زبان عربی برای آشنایی با فرهنگ اسلامی و بیاشکال نبودن آموختن زبان فارسی بدون آگاهی از آن و نیز اقبال دانشجویان و دانشپژوهان و علاقهمندان به عربی، انگیزه نویسنده از نگارش این اثر بوده است.
کتاب با پیشگفتاری از نویسنده آغاز و مطالب در دو بخش صرف و نحو، تنظیم گردیده است.
نویسنده، معتقد است که فراگیری زبان عربی با تمرین و تکرار ساده صورت میپذیرد؛ بنابراین تمرینهای مناسب و بجا و گاه تستهای چهارجوابی همراه پاسخ آنها را در این اثر آورده تا علاقه خوانندگان را برانگیزاند؛ بهگونهای که بتوانند با خواندن همین کتاب، آشنایی هرچند مختصر به زبان عربی پیدا نمایند.
برای آنکه هرکس بتواند مطابق ذوق و سلیقه و معلومات خود از این کتاب استفاده کند، کوشش شده تا نکات دستوری در سطوح مختلف، مورد بررسی قرار گیرد.
برای اینکه هر فردی بتواند مطابق رشته تحصیلی و سطح تحصیلات خود از این کتاب بهره کامل گیرد و آنچه برای او سودمند است بیاموزد، نویسنده مطالب را برای سطوح مختلف، با علامت ستاره، مشخص نموده است؛ بدین ترتیب که:
جمله سازی با قواعد عربی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 با این همه، اگر ورود واژههای بیگانه به زبان، انبوه باشد و مهمتر از آن اگر هر واژه نه بهتنهایی، بلکه همراه مشتقّات و ترکیبات خود در زبان نفوذ کند، ممکن است ساخت واژگان را تغییر دهد و اشتقاق واژهها در زبان وامگیرنده تابع زبان وامدهنده شود. مانند واژههای نزاکت که از روی کلمهٔ «نازک» فارسی و فلاکت که ظاهراً از روی «فلکزدگی» در فارسی ساخته شدهاست یا برخی از واژههای فارسی مانند «کفش، کلاه، و مُهر» که به پیروی از قواعد عربی به صورت صیغهٔ مبالغهٔ «کفاش» و اسم مفعول «مکّلا» و «ممهور» درآمده است.
💡 نفوذ زبانهای بیگانه، بهویژه از آنجا باعث نگرانی است که دگرگونیهای ساختی به بار آورد؛ یعنی در دستور زبان نفوذ کند. برخی از قواعد دستوری زبان عربی، علاوه بر تأثیراتی که در مقالهٔ «کاربردهای نادرست قواعد عربی در فارسی» آمدهاست، تأثیرهای صرفی دیگر مانند نشانههای جمع عربی هم در زبان فارسی داشتهاند.
