لغت نامه دهخدا
قصر شهریار. [ ق َ ش َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان شیراز در 10 هزارگزی جنوب خاور شیراز و 2 هزارگزی راه فرعی شیرازبه خرچول. موقع جغرافیایی آن جلگه و معتدل است. سکنه آن 131 تن. آب آن از قنات و محصول آن غلات، صیفی وشغل اهالی زراعت است. راه مالرو دارد. این قریه را بلوچ ها نیز گویند. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).
