فلک پایگه
لغت نامه دهخدا
فلک پایگه. [ ف َ ل َ گ َه ْ ] ( ص مرکب ) آنکه پایگاه ومرتبه اش به بلندی فلک باشد. بلندمرتبه:
شها، شهریارا، جهان داورا
فلک پایگه مشتری پیکرا.نظامی.رجوع به فلک پایه شود.
فرهنگ فارسی
آن که پایگاه و مرتبه اش به بلندی فلک باشد.
جمله سازی با فلک پایگه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شها شهریارا جهان داورا فلک پایگه مشتری پیکرا
