پی بریده

پی بریده. [ پ َ / پ ِ ب ُ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) آنکه پی او بریده است. آنکه وتر عرقوب او قطع شده است. پی کرده. پی زده.

آن که رگ وپی پایش بریده شده، پی برکشیده، پی کرده.

( صفت ) آنکه پی او قطع شده آنکه وتر عرقوب او بردیده شده پی کرده پی زده.

💡 آیات کتاب حق همی خوان و مپرس واین ناقهٔ پی بریده می ران و مپرس

💡 عقل را نقل کرده اسبابش نفس را پی بریده انسابش

💡 وز جرعه ساقیان نموده این دیده پی بریده اشقر

💡 شهباز شیر گیر اجل پی بریده شد یکران تیز کام هنر در سر او فتاد

💡 بیا به عالم آسودگان خاک و ببین ز دستبرد اجل پی بریده مرکب‌ها