پیش گیر

پیش گیر. ( نف مرکب ) که پیش گیرد. که مانع آید. که پیش گیری کند. که جلوگیر آید. || ( اِ مرکب ) پیش بند. پیش دامن. || لنگ. فوطه. منشفه. لنگ که از کمر تا پایین بندند از جلو.

۱. آن که جلو کسی را بگیرد یا مانع کاری یا چیزی بشود.
۲. پیش گیری کننده.

۱-( صفت ) آنکه پیش گیردکسی که جلوگیری کند آنکه مانع آید. ۲- ( اسم ) پیش بند پیش دامن. ۳- لنگی که از کمر تا پایین بندند از جلو فوطه.
پیش گیرنده، آنکه جلوکسی رابگیردومانع شود

💡 جامی چو یار وعده کند صبر پیش گیر طبع کریم را به تقاضا چه احتیاج

💡 ره عزلت و نیستی پیش گیر از آن پیش کت مرد باید، بمیر

💡 ای فیض راه میکده عشق پیش گیر دل بی‌طواف میکده کامل نمی‌شود

💡 یک شب عیادت من بیمار پیش گیر نبود گنه عیادت یاران به هیچ کیش

💡 بر خود و جان خود مخور زنهار راه را پیش گیر و بانگ مدار

💡 برو هر چه می‌بایدت پیش گیر سرِ ما نداری سر ِخویش گیر