پیرایه سنج

پیرایه سنج. [ را ی َ / ی ِ س َ ] ( نف مرکب ) که پیرایه سنجد. که زیور و زیب سنجد:
بآیین آن مهد پیرایه سنج
فرستاد چندین شتر بار گنج.نظامی.جهاندار کان دید بگشاد گنج
بخروارها گشت پیرایه سنج.نظامی.جوانمردی باغ پیرایه سنج
شود مفلس از کیمیایی گنج.نظامی.

کسی که زیب و زیور را بسنجد، آن که پیرایه می سنجد.

( صفت ) آنکه پیرایه سنجدکسی که زیب و زیور سنجد: به آیین آن مهد پیرایه سنج فرستاد چندین شتر بار گنج. ( نظامی )

💡 به پایین آن مهد پیرایه سنج فرستاد چندین شتر بار گنج

💡 جوان‌مردی باغ پیرایه سنج شود مفلس از کیمیاهای گنج