فرهنگ معین
( ~. مَ نِ ) (حامص. ) (عا. ) حل اختلاف و درگیری با حکمیت بزرگترها.
( ~. مَ نِ ) (حامص. ) (عا. ) حل اختلاف و درگیری با حکمیت بزرگترها.
۱. به منش و روش کدخدایان رفتار کردن.
۲. حل کردن دعوای دو تن به روش مسالمت آمیز و حکمیت.
۱ - چون کدخدا یان رفتار کردن ۲ - حل دعاوی مردم بطریق حکمیت دوستانه: [ هم. اختفات مربوط بارزش اموال شرکت... بصورت کدخدا منشی حل شد ].
(عا.)
حل اختلاف و درگیری با حکمیت بزرگترها.
💡 دادگاههای تالی دارای شعب کیفری و حقوقی میباشند و در سطح شهرها فعالیت میکنند البته در روستاها خانههای انصاف (پنجایات) نیز وجود دارد که معتمدین محلی به حل اختلاف از طریق کدخدامنشی مبادرت میکنند.