چرب نرمی

چرب نرمی. [ چ َ ن َ ] ( حامص مرکب ) نرمی و ملایمت و حلم و نرمدلی. || نزاکت و لطافت. ( ناظم الاطباء ).

💡 نسیم گل ز سبکروحیم گران گردد ز چرب نرمی من مغز استخوان گردد

💡 طالع فیروز خواهی، مهربانی کن بخلق چرب نرمی بر چراغ بخت، روغن می‌شود

💡 پنجه فولاد را از چرب نرمی می بریم از رگ ما نیشتر بسیار رو گردان شده است

💡 از محبت دوست کردم دشمن خود را، که من سنگ را از چرب نرمی موم روغن می‌کنم

💡 ناقصان از تندخویی در گذار برق و باد کاملان از چرب نرمی در حصار آهنند

💡 ز چرب نرمی گفتار می توان دانست که خاتم لب او موم در بغل دارد