پزنده در زبان فارسی به معنای فردی است که غذا را میپزد و مسئول آمادهسازی خوراک در محیطهای خانگی یا حرفهای به شمار میآید. این واژه به کسی اشاره دارد که با استفاده از مواد اولیه غذایی و بهکارگیری روشهای مختلف پخت، غذا را برای مصرف آماده میکند. پزنده میتواند در سطح ساده یک فرد خانواده باشد یا در سطح حرفهای در آشپزخانههای عمومی، رستورانها و مراکز تهیه غذا فعالیت کند. این واژه در گذشته نیز در متون فارسی بهکار رفته و معادل آشپز یا طبّاخ در زبان امروزی محسوب میشود. از نظر معنایی، پزنده بیانگر عملی است که طی آن مواد خام غذایی تحت حرارت و فرآیندهای آشپزی به غذای قابل مصرف تبدیل میشوند. این نقش در هر جامعهای اهمیت اساسی دارد، زیرا تأمین غذای سالم و قابل استفاده را بر عهده میگیرد. در فرهنگهای سنتی، پزنده اغلب فردی باتجربه شناخته میشد که با مهارتهای خاص خود طعم و کیفیت غذا را بهبود میبخشید. همچنین این واژه میتواند بهصورت وصفی برای کسی به کار رود که در حال پخت غذا است. در مجموع، این واژه به فردی گفته میشود که وظیفه آمادهسازی و پخت غذا را بر عهده دارد و یکی از مشاغل بنیادی در زندگی بشر محسوب میشود.
پزنده
لغت نامه دهخدا
پزنده. [ پ َ زَ دَ / دِ ] ( نف ) طباخ. طأهی. خوالیگر. دیگ پز. آشپز. باورچی. خوراک پز. || آنچه بر زخم و جراحت نهند. پختن مادّه را مرهم. ملهم. ( برهان ).
فرهنگ معین
(پَ زَ دِ ) (ص فا. ) آشپز، خوالگیر.
فرهنگ عمید
۱. کسی که چیزی را می پزد.
۲. آن که غذا می پزد، آشپز، طباخ.
فرهنگ فارسی
( اسم ) آشپز خوراک پز دیگ پز خوالیگر طباخ. ۲- آنچه بر زخم و جراحت نهند برای پختن ماد. زخم مرهم.
ویکی واژه
آشپز، خوالگیر.
جمله سازی با پزنده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 خانه موسی پزنده مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۲۹۴ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
💡 خانه نصرت پزنده مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۱۶۱ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
💡 خانه فیض پزنده مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۳۷۷ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.