پاک طینت

پاک طینت. [ ن َ ] ( ص مرکب ) پاک سرشت. پاک نهاد. پاک فطرت.

پاک سرشت، پاک نهاد.

( صفت ) پاک سرشت.
پاکسرشت پاکنهاد

💡 حجت حق را به روی نزدبانی جای داد شیعیان پاک طینت جمع گشتند از وداد

💡 سزای مسند است آن پاک طینت که باشد فضلش افزون از رعیت

💡 نی من بخاک غم کن چوکشی زسنگ جورم که سروش پاک طینت زغمت سرشت ما را

💡 یکی بنده پاک طینت خرید که چون وی جهان بین گردون ندید

💡 ز نبض مستقیم او بود شیرازه عالم را جهان را مستقیم از صحت آن پاک طینت کن

💡 مستان پاک طینت میخانهٔ الست گیرند باده های مروّق زتاک ما