پاکیزه سرشت

پاکیزه سرشت. [ زَ / زِ س ِ رِ ] ( ص مرکب ) پاک طینت. پاک نهاد. پاک فطرت. پاک سرشت:
عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت
که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت.حافظ.

پاک سرشت، پاک نهاد، پاک طینت: عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت / که گناه دگری بر تو نخواهند نوشت (حافظ: ۱۷۲ ).

( صفت ) پاک سرشت
پاک طینت پاک نهاد

💡 بس به فرمودهٔ آن سید پاکیزه سرشت پس به فرمودهٔ آن پادشه عرش سریر

💡 عیب رندان مکن این زاهد پاکیزه سرشت که گناه دگری بر تو نخواهند نوشت

💡 بر سر خود دهدم جا، خم پاکیزه سرشت خاکم آن روزکه درمیکده خواهد شد خشت