پاک سیرت

پاک سیرت. [ رَ ] ( ص مرکب ) پاکخوی.

۱. آن که طریقه و مذهب خوب دارد، نیکوروش.
۲. نیک خو.

( صفت ) پاکخوی.
پاکخوی

💡 «نَحْنُ أَعْلَمُ بِما یَقُولُونَ» ما دانیم آنچه می‌گویند، «إِذْ یَقُولُ أَمْثَلُهُمْ طَرِیقَةً» انگه که می‌گویند ایشان که پاک سیرت و راست سخن‌تراند «إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا یَوْماً» (۱۰۴) نبودید مگر یک روز.