مال امیر

مال امیر. [ اَ ] ( اِخ ) مال الامیر. ایذه. ایذج. در نوزده فرسنگی مشرق شوشتر و آن قصبه مرکزی بختیاری است. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ): ثم سافرنا من مدینة تستر... و وصلنا الی مدینة ایذج و تسمی ایضاً مال الامیر. ( ابن بطوطه، یادداشت ایضاً ). و رجوع به مالمیر و ایذه و ترجمه سفرنامه ابن بطوطه ص 184 شود.

💡 نام ایذه نامی بسیار باستانی است و از دوران پیش از ساسانیان رایج بوده‌است. این شهر در دوره‌هایی نام‌های دیگری نیز داشته‌است نام مالمیر که همان مال امیر (آبادی و جایگاه و پایتخت امیران و بزرگان اتابکی بختیاری[نیازمند منبع]) است (مال در زبان لری بختیاری به معنی آبادی، املاک و دارایی‌ها است) بیشتر در زمان هزاراسپیان که به اتابکان لر بزرگ مشهور شده‌اند کاربرد داشته‌است.

💡 هم دل خلق نگه دارد و هم مال امیر کارفرمای چنین در مه آفاق کجاست

💡 شهر ایذه از روزگار باستان تا امروز به نام‌های ایذج، اوجا، ایگه، اریگ، ایج، مالمیر یا مال امیر خوانده شده‌است. بعضی معتقدند نام قدیمی «اینز» و «ایزج» و «ایذه» تبدیل یافته‌است. به علاوه به دلیل وجود زیج‌های بسیار در این ناحیه، این شهر به نام اریگ یا ایج خوانده می‌شده‌است.[نیازمند منبع]

💡 در لغت نامه دهخدا آمده: ایذج. [ذَ] (اِخ) نام قدیمی سرزمینی در ناحیه بختیاری که بعدها مال امیر (مالمیر) نامیده شد و در شهریور ۱۳۱۴ هَ.ش. نام آن به ایذه تبدیل شد.

💡 . و برای نخستین بار آنان بودند که ایذه را مالمیر یا مال امیر (ملک امیر) نامیدند:

💡 محدودۀ جغرافیایی حکومت ایگه هلکی ناشناخته است اما اشارات مشخصی به منطقه مال امیر (هفت تپه) شده‌است.