مال غوره

مال غوره. [ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) رز جنگلی. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). رجوع به ماله غوره شود.

روز جنگی

💡 بنگرم در غوره می بینم عیان بنگرم در نیست شی بینم عیان

💡 او سرکه چرا آرد غوره ز چه افشارد زان زهر همی‌بارد تا جمله بدانیدش

💡 لب تا جگر ز تشنگیم سوخت در تموز صاف شراب غوره و جام سفال کو؟

💡 شود از غوره دندان کند چندان که از حلوا بباید کند دندان

💡 در آرزوی میوه باغ وصال تو هرگز نگشت غوره اومید ما عنب