مایه ور یک واژه فارسی است که به معنای شخصی است که دارای ثروت و سرمایه است. این واژه به دو جنبه اصلی اشاره دارد:
مالدار و دولتمند: در این معنا، مایه ور به کسی گفته میشود که دارای ثروت، املاک و سرمایههای مالی است. این افراد در جامعه به عنوان کسانی شناخته میشوند که قدرت مالی دارند و میتوانند در امور اقتصادی و اجتماعی تأثیرگذار باشند.
ارجمند و بزرگوار: در این جنبه، مایه ور به معنای شخصی با شخصیت و مقام بالا است. این افراد به خاطر ویژگیهای اخلاقی، فرهنگی یا اجتماعی خود مورد احترام و ارادت دیگران قرار میگیرند.
به عبارت دیگر، مایه ور تنها به ثروت مادی محدود نمیشود، بلکه به نوعی به جایگاه و تأثیر فرد در جامعه نیز اشاره دارد.
مایه ور. [ ی َ / ی ِ وَ ] ( ص مرکب ) مالدار و دولتمند و مایه دار. ( ناظم الاطباء ). صاحب مایه. که سرمایه دارد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا )
۱. مایه دار، مال دار، سرمایه دار.
۲. باشکوه.
۳. ارزشمند.
۱- آنکه دارای سرمایه است مالدار. ۲- ارجمند بزرگوار: یکی مایه ور پور اسفندیار که نوش آذرش خواندی شهریار. ( شا. بخ ۳ ) ۱۵۶۵: ۶- باحشمت عالی: چنان چون ببایست بنواختشان یکی مایه ور جایگه ساختشان. ( شا.بخ ۱۸۲۷: ۷ )
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 درِ گنجهای پدر برگشاد دلش گشت از آن مایه ور گنج شاد
💡 بپرسید کارم ز شاه بلند وز آن مایه ور بارگاه بلند
💡 که هر کس کز این مایه ور لشکرید زمین خلایق به پی مسپرید
