گاو خراس

گاو خراس. [ وِ خ َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گاوی که خراس بزور آن گردد. نظیر اسب خراس:
در سفر ماه و سال چون نسناس
لیک بر جای همچو گاو خراس.سنائی ( سیرالعباد ).خویشتن بینی از نهاد و قیاس
گرد خود گشته ای چو گاو خراس.سنائی.آن گاو خراس بین همه سال
کو چرخ زند نه وجد و نه حال.خاقانی.مانم بچشم بسته به گاو خراس لیک
هستم ز آب چشم چو خر مانده در خلاب.کمال الدین اسماعیل.دشمن شکوه شیر ببیند ز صولتت
گر زآنکه چشم بسته چو گاو خراس نیست.ابن یمین.عصار شهر را که بزیتی قناعت است
گاو خراس به بود از گاو عنبرش.ملاشانی تکلو( از آنندراج ).بدبخت وجود و روسیاه عدمم
بد عهد حدوث و بی وفایی قدمم.
هر کس سوی مقصد شد [ و ] افسوس که من
چون گاو خراس در نخستین قدمم.امینی بیک افشار ( از آنندراج ).

گاوی که خراس بزور آن گردد

💡 کعبه روغن خانه‌ای دان و روز و شب گاو خراس گاو پیسه گرد روغن خانه گردان آمده

💡 آفتاب و ماه دو گاو خراس گرد می‌گردند و می‌دارند پاس

💡 گر تو این ره به عقل خویش روی همچو گاو خراس هرزه دوی

💡 اسبی دارم بکندی از خر خرتر چون گاو خراس بل کزو پرخورتر

💡 گردن من به طنابی است که چون گاو خراس سوسن روغنکده مهمان شدنم نگذارند