گره گشایی

گره گشایی. [ گ ِ رِه ْ گ ُ ] ( حامص مرکب ) گشوده شدن گره. بازشدن گره. مجازاً برطرف شدن مانع. آسان شدن کار:
دولت سبب گره گشایی است
فیروزه خاتم خدایی است.نظامی.گر عودکند گره نمایی
تو نافه شو از گره گشایی.نظامی. || کمک. مساعدت:
شود جهان لب پرخنده ای اگر مردم
کنند دست یکی در گره گشایی هم.صائب.

گره گشا بودن.

۱ - باز کردن گره. ۲ - آسان شدن امر بر طرف شدن مانع مشکل گشایی: دولت سبب گره گشایی است فیروز. خاتم خدایی است. ( نظامی )

{denouement} [هنرهای نمایشی] پایان یافتن کشمکش های نمایش و حل شدن گره آغازین

گره گشایی (denouement)
مرحلۀ روشن شدن قضایا در پی رنگ اثر داستانی. در ساختار متعارف داستانی، گره گشایی درست پیش از پایان و پس از نقطۀ اوج اتفاق می افتد. در داستان های پلیسی، به سبب پیچیدگی پی رنگ، معمولاً گره گشایی مفصّلی لازم است تا همۀ قضایا برای خواننده روشن شود.

💡 چون شانه گرم کار شود بسته چو موی از هر طرفی گره گشایی دارم

💡 باری گرهی به کار خلق افتاده یارب ز کرم گره گشایی بفرست

💡 در دل همه در گره گشایی ست خدا با ما به سر لطف خدایی ست خدا

💡 کار من بیچاره گره در گرهست رحمی بکن و گره گشایی بفرست

💡 ای خامه بسی نکته سرایی کردی از زلف سخن گره گشایی کردی

💡 نکرده قید غزالی گره گشایی ما گره ز دل نگشاید غزلسرایی ما