لغت نامه دهخدا
چراغ شمس. [ چ َ / چ ِ غ ِ ش َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه است از خورشید. چراغ روز. آفتاب:
این چراغ شمس کو روشن بود
نزفتیله پنبه و روغن بود.مولوی.
چراغ شمس. [ چ َ / چ ِ غ ِ ش َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه است از خورشید. چراغ روز. آفتاب:
این چراغ شمس کو روشن بود
نزفتیله پنبه و روغن بود.مولوی.
کنایه از خورشید. چراغ روز. آفتاب.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 این چراغ شمس کو روشن بود نه از فتیل و پنبه و روغن بود