یجیب

«یُجیبُ» واژه‌ای عربی در قالب مضارع از ریشه «ج و ب» و مشتق از باب «إفعال» است که مصدر آن «إجابة» می‌باشد. این واژه در معنای بنیادی خود به مفهوم «پاسخ می‌دهد، جواب می‌دهد» به کار می‌رود. در کاربردهای گسترده‌تر، «یُجیبُ» می‌تواند به معنای اجابت کردن درخواست، لبیک گفتن، برآوردن نیاز، پاسخ مثبت دادن و حتی قبول کردن دعا بیاید. در متون دینی، این واژه معمولاً در زمینه پاسخ‌گویی خداوند به دعاها یا درخواست بندگان دیده می‌شود. همچنین ممکن است در معنای پاسخ دادن سخنی به سخن دیگر، واکنش نشان دادن، یا پاسخ عملی دادن نیز استعمال شود. به طور کلی، «یُجیبُ» حاکی از حالتی است که شخص یا فاعل در برابر ندا، سؤال، یا نیاز دیگران واکنش یا عملی نشان می‌دهد و آن را برطرف می‌سازد.