یبطل

[ویکی الکتاب] معنی یُبْطِلَ: که باطل کند - که نابود کند
ریشه کلمه:
بطل (۳۶ بار)

💡 وَ إِنْ یَرَوْا آیَةً تدلّ علی صدق النبی (ص) یُعْرِضُوا عنها و عن الایمان بها وَ یَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ ای ذاهب یبطل لا یبقی، من قولهم مرّ الشی‌ء و استمرّ ای ذهب، مثل قولهم: قرّ و استقرّ، و قیل مستمرّ ای قویّ شدید یعلو کلّ سحر من قولهم: مرّ الحبل اذا صلب و اشتدّ و امرّه اذا احکم مثله. و استمرّ الشی‌ء اذا قوی و استحکم.