لغت نامه دهخدا
گوهرسنج. [ گ َ / گُو هََ س َ ] ( نف مرکب ) که گوهر سنجد. که گوهر به ترازو برسنجد:
گفت چندین نورد گوهر و گنج
برنسنجیده هیچ گوهرسنج.نظامی.
گوهرسنج. [ گ َ / گُو هََ س َ ] ( نف مرکب ) که گوهر سنجد. که گوهر به ترازو برسنجد:
گفت چندین نورد گوهر و گنج
برنسنجیده هیچ گوهرسنج.نظامی.
آن که گوهر را بسنجد، جواهرسنج.
(صفت ) آنکه گوهر را سنجد جواهرسنج: گفت چندین نورد گوهر و گنج بر نسنجیده هیچ گوهرسنج.
💡 پیش گوهرشناس گوهرسنج هست عالم چو عرصهٔ شطرنج
💡 نباشد دیده تا حق بین مده دستوری اشکش چو گوهرسنج کو پیش از گهر سنجد ترازو را