گلرو

گلرو. [ گ ُ ] ( ص مرکب ) سرخ رو. گلگون. ( ناظم الاطباء ). آنکه رویش چون گل بود:
برگ گل لعل بود شاهد بزم بهار
آب گلستان ببرد شاهد گلروی من.سعدی ( بدایع ).

گل رخ، گل چهره، خوب رو.

اسم: گلرو (دختر) (فارسی) (گل) (تلفظ: gol ru) (فارسی: گلرو) (انگلیسی: gol ru)
معنی: آن که چهره ای زیبا چون گل دارد، ( به مجاز ) گلرخ، زیبا رو، گلچهره

گلرو (شهر). شهر گلرو در ایالت گلرو در کشور سوئیس واقع شده است که ۵٬۷۰۰ نفر جمعیت دارد.

💡 شاهد گلرو بمحفل پرده بگرفت از جمال بلبل عاشق کجائی نغمه ی آهنگ کن

💡 جام جهان‌بینش لقب از ساقی گلرو طلب یاری بود یاقوت‌لب چون غنچه خندان پرورد!

💡 چو بیرون شد ز شهر آن سرو گلرو هوای روم کرد و چین در ابرو

💡 چه شکوه ها که ندارم ز دست آن گلرو ولی به روی گلت طاقت شمار ندارم

💡 کی شود بلبل و قمری زگل و سرو آزاد گر تو گلرو بچمن سرو خرامان نکنی