گل اندام

گل اندام. [ گ ُ اَ ] ( ص مرکب ) از اسمای محبوب است. ( آنندراج ). || آنکه اندامش در نازکی بگل ماند. نازک بدن.آنکه اندامی به نازکی و تازگی گل دارد:
کنیزی سیه چشم و پاکیزه روی
گل اندام و شکرلب و مشکبوی.نظامی.همه چشمه ز جسم آن گل اندام
گل بادام و در گل مغز بادام.نظامی.همچنان آن بت گل اندامش
بردی از زیر خانه بر بامش.نظامی.عجب نیست بر خاک اگر گل شکفت
که چندین گل اندام در خاک خفت.سعدی ( بوستان ).به یاد روی گلبوی گل اندام
همه شب خار دارم زیر پهلو.سعدی ( بدایع ).ای بلبل اگر نالی من با توهم آوازم
تو عشق گلی داری من عشق گل اندامی.سعدی ( بدایع ).با یار شکرلب گل اندام
بی بوس و کنار خوش نباشد.حافظ.در مذهب ما باده حلال است ولکن
بی روی تو ای سرو گل اندام حرام است.حافظ.شوق می از بهار گل اندام تازه شد
پیوند بوسه ها به لب جام تازه شد.صائب ( از آنندراج ). || نام اسب. ( آنندراج ):
شتابان بر گل اندام آن پری زاد
چو آن برگ گلی کو را برد باد.نظامی ( خسرو و شیرین از آنندراج ).

کسی که بدن نرم و لطیف، مانند برگ گل دارد، نازک بدن.

آنکه اندامش در نازکی بگل ماند نازک بدن: کنیزی سیه چشم و پاکیزه روی گل اندام و شکر لب و مشکبوی. ( نظامی )
گلندام:بازک بدن، کسی که بدن نرم ولطیف مانندبرگ گل دارد

اسم: گل اندام (دختر) (فارسی) (گل) (تلفظ: gol-andam) (فارسی: گُلاَندام) (انگلیسی: gol-andam)
معنی: دارای پیکر ظریف و زیبا چون گل

💡 ز مستیهای عشق آن گل اندام به بیهوشی فتاده صبح تا شا م

💡 بلبلان در سحر و شام به آواز بلند صفت قامت آن سرو گل اندام کنند

💡 چون فاخته از رتبه اقبال محبت جا در بر آن سرو گل اندام گرفتیم

💡 تشبیه قدش کردم با سرو گل اندام رنجید ز ما راست نگوییم دگر بار

💡 از حیرت نظاره آن سرو گل اندام از خاطر اشجار چمن نشو و نما رفت

💡 از جلوه مستانه آن سرو گل اندام صائب چه عجب گر می گلرنگ شود آب؟