گل جبین

گلجبین. [ گ ُ ج َ ] ( ص مرکب ) آنکه صورت او چون گل باشد. آنکه جبینی چون گل دارد:
با خسان آن گلجبین گر سیر گلشن میکند
زود گلهای پشیمانی به دامن میکند.ظهوری ( از آنندراج ).|| از اسمای محبوب است. ( آنندراج ).

۱ - آنکه پیشانیی چون گل لطیف دارد ( معشوق ). ۲ - آنکه چهره ای چون گل لطیف دارد ( معشوق ).

💡 دمی که از نگهت سرمه ستم نکشد عجب که آینه چون گل جبین به هم نکشد

💡 نبود بحسن چون رخ تو گرچه آفتاب از لاله روی سازدواز گل جبین کند

💡 بگفتا مترسید و گوئید راست که آن مهوش گل جبین در کجاست

💡 آنان که تکیه گاه خود از خار کرده اند چون گل جبین گشاده ز گلزار می روند