گسستنی

گسستنی. [ گ ُ س َس ْ ت َ ] ( ص لیاقت ) قابل گسستن.درخور قطع شدن و پاره گردیدن. رجوع به گسستن شود.

بریده شدنی، درخور گسستن.

( صفت ) در خور گسستن لایق گسستن.

💡 مهر از ازل است و تا ابد هست پیوستنی و گسستنی نیست

💡 به حیرتم چه فسون است دام حیرت بیدل تعلقی که نبودش‌، گسستنی که ندارد

💡 پیوند خام نیست ز خامان گسستنی چون طفل دست از ثمر نیمرس کشد

💡 با آنچ گسستنی است در پیوستی وآنجا که گذشتنی است خوش بنشستی

💡 این رشته حیات که آخر گسستنی است تا کی گره به هم زنم وچند بگسلد

💡 پیوند ز زلف دوست دارد این عهد دگر گسستنی نیست