گریه گر

مترادف‌ها

گریه‌کن، اشک‌ریز

لغت نامه دهخدا

گریه گر. [ گ ِرْ ی َ / ی ِ گ َ ] ( ص مرکب ) گریه کن. گریان:
قهقه و های های ساخته جفت
خنده پرداز و گریه گرمائیم.ظهوری ( از آنندراج ).

فرهنگ عمید

گریان، گریه کننده.

فرهنگ فارسی

( صفت ) گریه کن گریان: قهقهه و های های ساخته جفت خنده پرداز و گریه گر ماییم. ( ظهوری )

جمله سازی با گریه گر

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 به گریه گر چه مدد می دهد بسی چشمم چو دیده می رود از اشک لاله ریز چه سود

💡 چشم خونبارم چنین در گریه گر طوفان کند می شود فواره خون در بیابان گردباد

💡 کردیم گریه گر دم آبی رسیده است خون خورده ایم تا لب نانی گزیده ایم

💡 از گریه گر سفید شود چشم من چه سود نتوان نمود چاره بخت سیاه را

💡 تا توتیای دیده من خاک پای تست حیفست گریه گر من خونین جگر کنم

💡 در آن مراسم سوگواری بسیار غم‌انگیز، گریه گر با صدای بلند و سوزناک، داستانی از رنج‌های گذشته را برای حاضران روایت می‌کرد.

💡 او که همیشه یک گریه گر در داستان‌های تراژیک بود، توانست با اشک‌های خود قلب تماشاگران را به شدت تکان دهد.

💡 در فیلم‌های کلاسیک، حضور یک گریه گر حرفه‌ای در صحنه‌های مرگ، به شدت بر شدت احساسات مخاطب و فضای فیلم می‌افزود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران