گریه گر
مترادفها
گریهکن، اشکریز
لغت نامه دهخدا
گریه گر. [ گ ِرْ ی َ / ی ِ گ َ ] ( ص مرکب ) گریه کن. گریان:
قهقه و های های ساخته جفت
خنده پرداز و گریه گرمائیم.ظهوری ( از آنندراج ).
فرهنگ عمید
گریان، گریه کننده.
فرهنگ فارسی
( صفت ) گریه کن گریان: قهقهه و های های ساخته جفت خنده پرداز و گریه گر ماییم. ( ظهوری )
جمله سازی با گریه گر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 به گریه گر چه مدد می دهد بسی چشمم چو دیده می رود از اشک لاله ریز چه سود
💡 چشم خونبارم چنین در گریه گر طوفان کند می شود فواره خون در بیابان گردباد
💡 کردیم گریه گر دم آبی رسیده است خون خورده ایم تا لب نانی گزیده ایم
💡 از گریه گر سفید شود چشم من چه سود نتوان نمود چاره بخت سیاه را
💡 تا توتیای دیده من خاک پای تست حیفست گریه گر من خونین جگر کنم
💡 در آن مراسم سوگواری بسیار غمانگیز، گریه گر با صدای بلند و سوزناک، داستانی از رنجهای گذشته را برای حاضران روایت میکرد.
💡 او که همیشه یک گریه گر در داستانهای تراژیک بود، توانست با اشکهای خود قلب تماشاگران را به شدت تکان دهد.
💡 در فیلمهای کلاسیک، حضور یک گریه گر حرفهای در صحنههای مرگ، به شدت بر شدت احساسات مخاطب و فضای فیلم میافزود.