گاه خواب

گاه خواب. [ هَِ خوا / خا ] ( ترکیب اضافی، اِمرکب ) خوابگاه. جای خوابیدن. تخت خواب:
تا دو سه ماه دگر مر خلق را خواهم نمود
از پی او گاه خوابی ساخته بر تخت خان.فرخی.

خوابگاه

💡 ز گاه خواب شب دوش تا به وقت سحر سروش غیبم داد این ندا به گوش اندر

💡 زن و بچه و گنج او گاه خواب به کشتی فرستاد ازآن سوی آب

💡 از خیال تیغ او در چشم دشمن گاه خواب هر مژه کار هزاران دشنه و خنجر کند

💡 به گاه خواب ناخوانده بیایی بدان تا حسرتم افزون نمایی

💡 که از دشمن ایمن بود گاه خواب چنین تا برآمد ز که آفتاب

💡 به گاه خواب سر بر زانوی خسرو نهد شیرین ولیکن آستین کوهکن بود مگس رانش