کوچه باغی

لغت نامه دهخدا

کوچه باغی. [ چ َ / چ ِ ] ( ص نسبی مرکب ) منسوب به کوچه باغ. ( فرهنگ فارسی معین ). || آوازی که داش مشدیها و جاهلها خوانند و آن یکی از گوشه های دستگاه شور است. ( فرهنگ فارسی معین ).

فرهنگ عمید

۱. = کوچه باغ
۲. [مجاز] ویژگی هر نوع آواز جاهل مآبانه.
۳. (اسم ) (موسیقی ) گوشه ای در آواز دشتی از متعلقات دستگاه شور.

فرهنگ فارسی

( صفت ) منسوب به کوچه باغ. یا آواز کوچه باغی. آوازی که داش مشدیها و جاهلها خوانند و آن یکی از گوشه های دستگاه شور است.

جمله سازی با کوچه باغی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 کم از کهکشان نیست هر کوچه باغی ز بس ریخت بر خاک اختر شکوفه

💡 در محله‌های قدیمی شهر، قدم زدن در یک کوچه باغی پر از درختان میوه و گل‌های رنگارنگ می‌تواند تجربه‌ای بسیار آرام‌بخش باشد.

💡 معماری سنتی در بسیاری از شهرهای تاریخی به گونه‌ای است که هر کوچه باغی دارای حوض کوچکی برای خنک کردن هوای محیط است.

💡 گردشگران معمولاً برای تجربه زندگی اصیل ایرانی، به دنبال اقامتگاه‌هایی هستند که در یک کوچه باغی آرام و دنج قرار گرفته‌اند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران