لغت نامه دهخدا
کارث. [ رِ ] ( ع ص ) کار در اندوه دراندازنده: امر کارث. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ): بنیاد سرائی فرموده بود... بسبب حادثه کارثه ای او ناتمام بماند و فرزندان او از او اعراض کردند و بدان فال بد زدند تا خراب شد. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 146 نسخه خطی کتابخانه مؤلف ).