چاه عبدالرحمن
لغت نامه دهخدا
چاه عبدالرحمن. [ هَِ ع َ دُرْ رَ ما ]( اِخ ) مؤلف فارسنامه ناصری در فصل «چشمه های مشهورمملکت فارس » چشمه ای را بدین نام اسم برده و نوشته است: «در بلوک آباده طشتک بمسافت یک فرسخ و نیم شمال قریه خواجه جمالی در دامنه کوه خُم چاهی است از سنگ سجیلی که در شیراز سنگ کرشکی گویند و معلوم نیست که خدا آفریده است یا تراشیده اند نزدیک پنج ذرع درازا و چهار ذرع گودی آن است. در نزدیکی نوروز در سالهای خشک به اندازه پنج سنگ آسیاب گردان آب از دهن چاه درآید و در سالهای تر گاهی آب این چاه به اندازه پنج شش ذرع جستن کند و آب آن آنچه از زراعت زیاد آید بدریاچه بختگان رود. ( از فارسنامه ناصری ص 319 ).
جمله سازی با چاه عبدالرحمن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 همچنین در ادامه از چاه بسیار عمیقی در روستای عبدالرحمان خبر داده و گفتهاست که این چاه در طول سال خشک است، مگر در زمان معینی از سال که آب از آن میجوشد و بر سطح زمین جاری میشود تا آنجا که آسیایی را میچرخاند. مردم از آن بهره میبرند و در آبیاری مزارع و غیره از آن استفاده میکنند و پس از آن میخشکد. چشمه چاه عبدالرحمن کنونی، واقع در ۹ کیلومتری شمال روستای خواجه جمالی، شاید بیارتباط با این چاه نباشد.