لغت نامه دهخدا
چابک خیزی. [ ب ُ ] ( حامص مرکب ) تندی. تیزی. عمل اشخاصی که سبک خیزند:
دست حفظت بهر چابک خیزی و بربستگی
بر میان شعله بربندد نطاق از برگ کاه.عرفی ( از بهار عجم ).
چابک خیزی
فرهنگ فارسی
تندی ٠ تیزی. عمل اشخاصی که سبک خیزند
جمله سازی با چابک خیزی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دست حفظت بهر چابک خیزی و بربستگی بر میان شعله بر بندد تطاق از برگ کاه
