پشت اسب
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] پشت اسب (قرآن). پشت، قسمت خلفی تن از کمر به بالاست.
آفریده شدن اسب، برای سوار شدن بر پشت آنان و تجمل است.«والخیل... لترکبوها وزینة ویخلق ما لاتعلمون»؛ همچنین اسبها و استرها و الاغها را آفرید؛ تا بر آنها سوار شوید و زینت شما باشد، و چیزهایی می آفریند که نمی دانید.
← زینت
۱. ↑ لغت نامه، ج۴، ص۴۹۱۰، «پشت».۲. ↑ نحل/سوره۱۶، آیه۸.
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۷، ص۲۲۲، برگرفته از مقاله «پشت اسب».
...
جمله سازی با پشت اسب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 چنان شجاعت کرد او بکودکی در غور ز پشت اسب مبارز ربود پیش پدر
💡 خدایگانا، چونانکه کهربا که را ز پشت اسب عدو را بنیزه بربایی
💡 بر پشت اسب روز ملاقات حیدری وندر کف تو تیغ تو صمصام حیدرست
💡 سوار ایشان بر پشت اسب چونان بود کجا بروید بر تیغ کوهسار شجر
💡 باشد مقام باقی خیلش میان خاک چون پشت اسب جنگی باشد مقام تو
💡 کودک با هیجان بسیار زیادی تلاش میکرد تا بتواند با حفظ تعادل، روی پشت اسب بنشیند و بدون سقوط از آن پایین نیاید.
💡 سوارکار حرفهای با مهارت بسیار زیادی روی پشت اسب حرکت میکرد و به راحتی توانست از موانع سخت در مسیر مسابقه عبور کند.
💡 هنگام سواری در جنگل، باید دقت کرد که نشستن روی پشت اسب با وضعیت صحیح انجام شود تا به ستون فقرات آسیبی نرسد.