پر هوس

پرهوس. [ پ ُ هََ وَ ] ( ص مرکب ) کسی که نفس وی بسیار خواهشهای سبک و بیجا دارد. دارای آرزوی بسیار. بوالهوس. بلهوس. مقابل کم هوس:
شور شراب عشق تو آن نفسم رودز سر
کاین سر پرهوس شود خاک در سرای تو.حافظ.

آن که هواوهوس بسیار دارد، بلهوس.

( صفت ) آنکه هوس بسیار دارد دارای آرزوی بسیار بوالهوس بلهوس مقابل کم هوس.

💡 بوی خون می آید از رنگینی گلزار او! نشنوی ای پر هوس گویا ز کامی از هوی؟!

💡 نوبهارست و دل پر هوس و بادهٔ ناب حبذا روی نگار و لب کشت و سر آب

💡 گر سوزش سینه را به کس می‌داری وز مهر ضمیر پر هوس می‌داری

💡 چو جلوگاه حواصل شد آشیانۀ زاغ مکن به پر هوس در هوای دل پرواز

💡 جگر پر خون و جانها پر هوس بود قدم می‌رفت و روها باز پس بود