وام زمین

وام زمین. [ م ِ زَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از ذره خاکی است که در وجود آدمی مرکب است. ( از برهان قاطع ) ( از انجمن آرا ). چه این به منزله قرضی است آدمی را. ( برهان قاطع ). آن ذره از خاک که در بدن آدمی آمیخته شده. ( ناظم الاطباء ).

کنایه از ذره خاکی است که در وجود آدمی مرکب است چه این بمنزله قرضی است آدمی را. آن ذره از خاک که در بدن آدمی آمیخته شده.

💡 حرف زبان را به قلم بازده وام زمین را به عدم بازده