دانشنامه اسلامی
[ویکی شیعه] هیئت عزاداری، تشکلی مذهبی که برای پیامبر (ص) و اهل بیت (ع)، مراسم سوگواری برگزار می کند. هر چند مجالس عزاداری، سابقه ای طولانی دارد؛ واژه هیئت برای نامیدن این مجالس، امری متأخر و عمرش کمی بیشتر از یک قرن است. هیئت های عزاداری بیشتر بر محور عزاداری برای امام حسین (ع) قرار دارند. مراسم هیئت چهار جزء اصلی دارد: قرائت قرآن، قرائت زیارت نامه یا دعا، سخنرانی و روضه خوانی.
هیئت عزاداری، تشکلی مذهبی است که برای پیامبر (ص) و اهل بیت (ع)، مراسم سوگواری برگزار می کند. هیئت های عزاداری بیشتر بر محور عزاداری برای امام حسین (ع) قرار دارند. اعضای هیئت ها مجموعه هایی از مردم شهرها یا روستاها هستند که به منظور سوگواری و روضه خوانی برای پیامبر (ص) و اهل بیت (ع) دور هم جمع می شوند. هیئت به صورت مردمی اداره می شود و با بودجه علاقمندان به پیامبر (ص) و خاندانش تشکیل می یابد. هیئت ها غالبا در طول سال فعالیت دارند و جلسات مذهبی برگزار می کنند؛ اما در مناسبت های مذهبی همچون ایام شهادت امامان، برنامه های ویژه ای دارند. بسیاری از هیئت ها در روز عاشورا به صورت دستهٔ عزاداری، از حسینیه یا محله بیرون می آیند و به اماکن مقدس می روند. هر هیئت نام خاص و پرچم و علامت ویژه دارد. نام هیئت ها غالبا از نام امامان یا شهدای کربلا گرفته می شود.
مجالس عزاداری برای امام حسین (ع) و اهل بیت (ع)، سابقه ای طولانی دارد. نقل است که خود ائمه (ع)، برای امام حسین (ع)عزاداری می کردند و توصیه داشتند که شیعیان برای امام حسین (ع) مجالس عزا بر پا کنند. با این حال، استفاده از واژه هیئت برای نامیدن این مجالس، امری متأخر و عمرش کمی بیشتر از یک قرن است. برخی از هیئت های قدیمی تهران عبارتند از:
