همه دان

دانندۀ همه چیز، بسیارآگاه.

( صفت ) ۱- آنکه همه چیز را میدانند. ۲ - صفتی است از صفات خدا علیم: فراخ رحمت است و همه دان.

💡 هیچ نمی‌دانم و در عمر خویش منتظر یک همه دان بوده‌ام

💡 در تقویت ملک و سپه دست قوی به سالار نکت یاب وزیر همه دان را

💡 یک همه دان در دو جهان کس ندید چون دو جهان یک همه دان دیده‌ام

💡 گر قصه خود عرضه رایش نتوان کرد صد شکر خدا کو همه دان و همه بین است

💡 پرسید ز عقل کل که آن چیست گفتا همه دان آفرینش

💡 سیمرغ خود و قوّت پرواز مگس نیست بال و پر این هیچ کسان همه دان را