لغت نامه دهخدا
نوحه سرا. [ ن َ / نُو ح َ / ح ِ س َ ] ( نف مرکب ) نوحه سرای. رجوع به نوحه سرای شود.
نوحه سرا. [ ن َ / نُو ح َ / ح ِ س َ ] ( نف مرکب ) نوحه سرای. رجوع به نوحه سرای شود.
شاعری که اشعار غم انگیز بگوید، نوحه خوان.
[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از کتاب فرهنگ عاشورا است
محل نوحه، عزاخانه، ماتمکده، ماتم سرا، غمکده. همچنین به کسی که اشعار نوحه و مرثیه می سراید «نوحه سرا» گویند، یعنی سراینده نوحه.
جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.
💡 شد تذروش به باغ نوحه سرا عندلیبش به باغ مرثیه خوان
💡 خویش و اقارب همه غمگین او نوحه سرا جمله ببالین او
💡 نه صفایی ازین عزا همی عبث آمده نوحه سرا همی