ناریت

لغت نامه دهخدا

ناریت. [ری ی َ ] ( از ع، مص جعلی، اِمص ) مأخوذ از تازی، خشمگینی و غضبناکی. آتشین مزاجی. تندی. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

۱ - آتشی بودن آتشی ۲ - خشمگینی آتشی مزاجی.

جمله سازی با ناریت

💡 آن نظری جو که آن هست ز نور قدیم کاین نظر ناریت همچو شرر می‌رود

💡 گنج تو در زیر خاک و شهوت ناریت بر زبر گنج پاک اژدر ریمن