مخیله

مخیله. [ م ُ خ َی ْ ی ِ ل َ / ل ِ ] ( ع اِ ) خیال و توهم و پندار. ( ناظم الاطباء ). مخیلة. رجوع به مخیلة شود.
- قوه مخیله؛ قوه خیال. ( ناظم الاطباء ). رجوع به قوه مخیله شود.

(مُ خَ یِّ لِ ) [ ع. مخیلة ] (اِ. ) قوة تخیل و تصور.
(مَ لَ یا لِ ) [ ع. مخیلة ] (اِ. ) ۱ - گمان، پندار. ۲ - کبر، تکبر. ۳ - ابری که آن را بارنده گمان برند.

قوۀ تخیل، تصور، مرکز تخیل در مغز.

( اسم ) مونث مخیل: ۱- خیال کننده. ۲- قوهای که موجب تخیل شود مرکز خیال: احتمال نمیداد که خلاف رضای او در مخیل. سپاه گذرد. جمع: مخیلات.
نام قوتی که خیال هم گویند

مخیلة
گمان، پندار.
کبر، تکبر.
ابری که آن را بارنده گمان برند.
مخیلة
قوة تخیل و تصور.

💡 به خاطر دارم خواندن برای من تقریباً تحمل‌ناپذیر شده بود زیرا آثاری که از اعماق سرریز می‌شوند، برای مخیله من تحمل‌ناپذیرند. این آثار آزار می‌دهند زیرا در اطراف شر و بدی و راز بدی پرسه می‌زنند. از اینرو، دوست من رضا گول نخورده بود؛ او برای شروع کار مستقیماً وارد یک دوزخ شده بود؛ دوزخ گهوارهٔ تکوین‌ها. می‌گویم یک دوزخ، زیرا هر کسی دوزخ خود را دارد. دوزخ براهنی مانند کاخی مجلل و مزین است. آرشیوهای ایرانی و ترک و غربی را دربردارد. خاطرات و دانش‌های دایره المعارفی دارد. سرآغازین و مدرن است. باید می‌گفتم دوزخ‌ها، دوزخ‌های زیبا؛ زیرا دنیای رضا از همه جا دوزخی بیرون می‌کشد. ترانه زندان‌ها را می‌خواند یا جنایاتی را در خانواده.