در منابع معتبر، «مامقانی» معمولاً به شیخ عبدالله بن محمدحسن مامقانی (۱۲۹۰ – ۱۳۵۱ ق) از علمای برجسته شیعه و از رجالیان بزرگ در قرن چهاردهم هجری قمری اشاره دارد. او در حوزه نجف به تحصیل و تدریس پرداخت و در علوم رجال و فقه شهرت یافت.
مهمترین اثر او کتاب «تنقیح المقال فی علم الرجال» است که در علم رجال از کتابهای معتبر به شمار میآید. او همچنین در تأسیس کتابخانه در نجف، تربیت شاگردان برجسته و برپایی مجالس دینی نقش فعالی داشت.
مامقانی در شهر نجف متولد شد و اکثر عمر خود را در حوزه نجف گذراند. او اجازه اجتهاد را از پدرش محمدحسن مامقانی دریافت کرد. از شاگردان او میتوان از سید شهابالدین مرعشی نجفی نام برد.
