حفظ نفس

[ویکی فقه] حفظ نفس به یکی از امور مورد اهتمام شرع و ملاک برای تشریع برخی احکام اطلاق می شود.
حفظ نفس از اقسام مصالح ضروری است که مورد اهتمام شارع قرار گرفته و اساس بسیاری از قانون گذاری های وی بوده است، چرا که انسان موجودی است که مورد تکریم خداوند می باشد و خداوند او را بر دیگر آفریده هایش برتری بخشیده و خلیفه خود در روی زمین قرار داده و حق حیات را برای او محترم شمرده است. خداوند در قرآن کریم آیات روشنی درباره حرام بودن قتل انسان بی گناه بیان نموده است، مانند: ﴿وَلا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ اللهُ اِلاّ بِالْحَقِّ﴾. هم چنین، برای حفظ نفس، کیفرها و عقوبت هایی همانند قصاص و دیه مقرر کرده است، چنان که می فرماید:«و من یقتل مؤمناً متعمّداً فجزاؤه جهنم خالداً فیها».

💡 بعضى ديگر گفته اند: تكرار به اعتبار آن چيزى است كه از آن بايد پرهيز شود، چوناز محرمات بايد پرهيز كرد بخاطر محفوظ ماندن از عقاب، و مشتبهات را بايد دورى نمود،از جهت وقوع در حرام، و از بعضى از مباحات بايد اجتناب نمود از جهت حفظ نفس از پستى وتهذيب آن از آلودگيهاى طبيعى.

💡 مساءله 8 - اگر موضوع تكليف واجب و يا زمينه ارتكاب منكر از بين برود وجوب امربه معروف و نهى از منكر نيز از بين مى رود هرچند كه خود مكلف زمينه را از بين بردهباشد مثلا آب منحصرى كه حفظ آن جهت طهارت و يا براى حفظ نفس محترمه واجب است رابريزد.

💡 ((مكر بنده )) عبارت از فريب و خدعه است كه بندگان براى حفظ نفس خود و استيلاى برغير و رسيدن به غرض فاسد خود مى نمايند.

💡 از تماشای چمن سر در گریبان کرده ام غنچه گل در نظر حفظ نفس باشد مرا

💡 جنید گوید شکر را علّتی است و آن آنست که شاکر نفس خویش را زیادتی میطلبد پس او بر حفظ نفس خویش ایستاده باشد.